دوران نوجوانی ،شیفته ی اشعار فروغ بودم،شعر ستاره ها رو تا مدت ها می‌خوندم و زمزمه میکردم...

ای ستاره ها مگر شما هم آگهید ..از دو رویی و جفای ساکنان خاک�

از نگاه منِ الان،فروغ تنها بود،درک نشد،برای فرار از تنهایی به عشق پناه برد ..در نامه هاش به شاپور اون عشق بیمارگونه مشخصه ،و بعد درامایی که با ابراهیم گلستان داشت،تو یه مصاحبه آقای گلستان میگفتن:فروغ رفت و منو با رنجی ابدی تنها گزاشت،رنج نبودنش:)

او عاشق بود حتی به غلط!از دید من ،عشق بارها و بارها می‌تونه تکرار بشه نه به شدت اولی ولی تکرار پذیره،

عاشق ها رو درک کنیم،ادم ها رو درک کنیم .. چشم:)

زندگی دوستت دارم:)گلی جانم دوستت دارم:)

شب یلدای من ،مهمان من باش لطفاً..

ذوق تو دارم یلدا...

دوستت دارم ...

زندگی اگه هزار بار بود ..بار دیگر تو ..بار دیگر تو❤️🍂