دلی نوشت های دخترِ بهار

🤍💐سلامان زندگی:)

خدایا شکرت:)

دوستت دارم ک هستی و اینقدر قشنگ خدایی میکنی زیبام:)

💙

صبح که می‌شود، جهان از نو زاده می‌شود... و من، درست مثل نخستین روز آفرینش، نفسی تازه می‌کنم.
صدای پرندگان، نه فقط آواز است — نوایِ «من هستم»ی خداست که بر لب‌های کوچکِ مخلوقاتش می‌نشیند و مرا به یاد می‌آورد: «تو هم می‌توانی سروده شوی، اگر عاشق باشی...»
هوای خنک صبح، همچون دستی مهربان بر گونه‌ام می‌نشیند و نجوا می‌کند: «بیدار شو، هنوز فرصت هست برای عاشق‌تر شدن...»
و من — در سکوتِ نمازِ صبح، جایی که زمین هنوز بیدار نشده و آسمانِ معراج، هنوز درِ ورودی‌اش را نبسته — می‌ایستم.
با خدایی که نه می‌خوابد، نه می‌خندد به رویایِ من، نه فراموش می‌کند...
در این لحظه، «من» کوچکِ خاکی‌ام به «او» بزرگِ آسمانی‌اش می‌رسد — نه با بال، بلکه با شکستن.
شکستنِ نفس‌هایم در سجده، شکستنِ غرورم در قیام، و شکستنِ قلبم در دعا...
این است صبحِ عاشق: جایی که خدا نزدیک‌تر از رگ گردن است، و من — فقط یک بنده‌ام که عشقش، او را از بندگی آزاد نمی‌کند، بلکه عمیق‌تر اسیرش می‌سازد...
«اللهمَّ اجعلنی من المُستَغفِرینَ بِالأسحار»💙🤍